X
تبلیغات
نماشا
رایتل
مهندسی شیمی۸۹ دانشگاه شیراز (ChE)
آخرین مطالب
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • تعداد بازدیدکنندگان: 66814
چهارشنبه 28 اردیبهشت‌ماه سال 1390 :: 21:16 :: نویسنده : هادی

این یکی از زیباترین شعرایی که خوندم دلم نیومد نزنم. 

                             

                            فالگیر

 فهمید دارم حسرتی، داغی، غمی  ؛  فهـمید

 از حجــم اقیــانوس دردم شبنـمی فهمید

 می گفت یک جــایی دلم دنبال آهویی است

 فــال مــرا فــهمی نفــهمی مبهــمی فـهـمید

 این کـولی زیبــا دو مــاه از ســـال می آمد

 وقـتی کــه می آمد تمــام کــوچه می فهمید

 امسـال هــم وقتـی که آمد شهــر غـوغا شد

 امسـال هــم وقتـی کــه آمـد عالــمی فهمید

 اوداشـت هفـــده سـال یا هجده... نمی دانم

 

(ادامه مطلب)

 مـی شد از آن رخسـار زرد گنــدمی فهمید:

 مـو فالـگیرُم... اومدُم فالِت بگــیرُم.... هـای

 فهــمید دارم  اضـطرابی ،  ماتمـی ؛  فهـمید

 دستــم به دستـش دادم و از تب ،تب سردم

 بی آنکـه هـذیان بشـنود از مـن کمی فهمید

 بخـتِت بلـنده... ها گُلو! چِشمون شیطون کور

 راز تــونـه گـفــتـُم  پریـنــو آدمــی  فـهـمید

 هی گفت از هر در سخن ،  از آب و آیینه

 از مهـره  ی مار و  طلسم و  هر چه می فهمید

 بـا اینهـمـه او کــولی خــوبی نخــواهـد شـد

 هـرچـند از باران چشـمـم  نـم نـمی  فهمـید

 مــی خـــوانــد از آیـیـــنه راز مــاه را امـا

 یک عمـــر من آواره اش بودم، نمی فهمید!